Waarom vinden we het zo moeilijk om voor onszelf te kiezen?
En waarom voelen we ons daar in hemelsnaam schuldig over?
Ik vraag me weleens af wie ooit heeft bedacht dat een goede vrouw vooral een vrouw is die altijd klaarstaat voor anderen.
Voor je kinderen, je partner, je familie, je vrienden, je werk. Iedereen kan op je rekenen. Fantastisch natuurlijk. Totdat je zelf ergens onderaan dat lijstje bungelt, tussen de was die nog opgevouwen moet worden en die ene afspraak die je al drie maanden uitstelt.
En het ergste? We doen er zelf net zo hard aan mee.
We zeggen overal ja op, zelfs als ons hele lichaam nee schreeuwt. We voelen ons verantwoordelijk voor dingen die niet eens van ons zijn. En als we dan eindelijk een middag voor onszelf plannen, begint dat irritante stemmetje.
Had ik niet beter iets nuttigs kunnen doen?
Nou, schat, alsof jij zelf niet nuttig genoeg bent.
Sinds wanneer moeten vrouwen hun eigen tijd eigenlijk verdienen?
Ik vind het fascinerend hoe makkelijk we bewondering hebben voor vrouwen die alles aankunnen. Ze runt een bedrijf, zorgt voor haar gezin, ziet er fantastisch uit en heeft ook nog een sociaal leven.
Wat een powervrouw!
Maar niemand vraagt zich af wanneer die vrouw voor het laatst gewoon even helemaal niks hoefde.
En begrijp me niet verkeerd. Ik hou van hard werken. Ik ben ambitieus, ik wil bouwen, creëren en vooruit. Daar krijg ik energie van. Maar ik heb ook geleerd dat druk zijn niet automatisch betekent dat je goed bezig bent.
Je kunt namelijk ontzettend productief zijn en ondertussen jezelf compleet vergeten.
En daar zit voor mij een belangrijk verschil.
Voor jezelf kiezen betekent niet dat je minder voor anderen overhoudt. Het betekent dat je jezelf niet voortdurend hoeft weg te geven.
Dat hoeft trouwens helemaal niet groots te zijn. Je hoeft niet direct drie weken naar Bali om jezelf terug te vinden. Al zeg ik daar persoonlijk ook geen nee tegen. Graag een villa met zwembad, dank u.
Soms is het simpelweg een afspraak afzeggen omdat je moe bent. Een uur sporten zonder schuldgevoel. Rustig je koffie opdrinken. Of een keer niet opnemen omdat je gewoon even geen zin hebt om bereikbaar te zijn.
Ja, dat mag dus.
En die gedachte neem ik ook mee in hoe ik als founder naar KIMAIA kijk.
Ik wil niet dat vrouwen het gevoel krijgen dat selfcare nóg een taak is die ze perfect moeten uitvoeren. Alsof je naast al je verantwoordelijkheden ook nog verplicht moet mediteren, tien stappen skincare moet doen en iedere ochtend als een soort opgewekte wellnessgoeroe moet ontwaken.
Alsjeblieft zeg.
KIMAIA gaat voor mij over ruimte maken voor jezelf. Je lichaam serieus nemen, je eigen keuzes maken en routines vinden die in jouw leven passen. Niet andersom.
Of dat nu je dagelijkse Beauty Formula is, een moment voor je huid of simpelweg besluiten dat je vandaag even helemaal niets moet.
Selfcare is geen egoïsme. En het is al helemaal geen beloning voor als je eindelijk alles hebt afgevinkt.
Dus dames, ik heb een voorstel.
Laten we stoppen met ons verontschuldigen omdat we ook een eigen leven, eigen behoeften en eigen ambities hebben.
Je kunt een fantastische moeder zijn en tijd voor jezelf willen. Een liefdevolle partner en behoefte hebben aan ruimte. Een succesvolle ondernemer en soms gewoon even helemaal klaar zijn met mensen.
Het één sluit het ander niet uit.
En als iemand het egoïstisch vindt dat jij af en toe voor jezelf kiest?
Dan mag diegene daar helemaal zelf mee aan de slag.
Jij bent tenslotte ook iemand voor wie je verantwoordelijk bent. Vergeet die vrouw niet.
En wil je wat meer aandacht besteden aan je eigen dagelijkse rituelen? Neem dan een kijkje in de KIMAIA-shop. Van The Beauty Formula tot onze skincare: kies wat bij jou past, zonder ingewikkeld gedoe.
Want goed voor jezelf zorgen hoeft niet verdiend te worden.
Veel liefs,
Kim 🖤
KIMAIA — UNLIMITED YOU.